تبلیغات
وبلاگهای روستاهای دودانگه - حضرت خدیجه (س) در چه سنی فاطمه زهرا (س) را به دنیا آورد؟
برای طرح سوالم ابتدا یک مقدمه طرح می کنم و آن اینکه:
زن های سیده در شصت سالگی یائسه می شوند و زن های غیر سیده در 50 سالگی و هر زنی که یاسه شود دیگر امکان بچه دار شدن برای او وجود ندارد.
حال بریم سراغ اصل مطلب
الف:حضرت محمد(ص)در سن 25 سالگی با حضرت خدیجه(س) که در آن زمان 40 سال سن داشت ازدواج کرده است. (ابن سعد طبقات کبری 14/8، البلاذری 406/1، سیرت رسول الله عربی، ابن هشام 124/1)

ب:حضرت محمد(ص) در سن 40 سالگی به بعثت رسیده است، یعنی 15 سال از ازدواج او با حضرت خدیجه(س) می گذشته است، بنابر این در زمان بعثت، حضرت خدیجه(س) 55 سال سن داشته است. (سیرت رسول الله عربی، ابن هشام، 153/1، حیوه القلوب، ملا محمد باقر مجلسی پوشینه دوم برگ 257)
ج:حضرت فاطمه(س) به گواهی امام صادق(ع) در روز بیستم جمادی الثانی در سال پنجم پس از بعثت (8 سال قبل از هجرت) به دنیا آمده است. (دلائل الامامه / 10)،
یک جمع و تفریق بسیار ساده مارا به این نتیجه میرساند که حضرت خدیجه(س) در هنگام بدنیا آوردن حضرت فاطمه(س) باید 60 سال سن میداشت . در حالیکه طبق گفته خودتان زنان 60 ساله نمیتوانند بچه دار بشوند
سوال اصلی اینجاست که حضرت خدیجه(س) امکان نداشته از نظر علمی و منطقی حضرت زهرا(س) با به دنیا آورده باشد ؟


پاسخ:
در این نوشته چند مسئله بیان شده که به هر کدام باید جداگانه پاسخ می‌دهیم، اما قبل از پاسخگویی یادآور می‌شویم: این متن از سلسله متن‌ها و نوشته‌هایی است که اسلام‌ستیزان به طور گسترده و با به هم زدن راست و دروغ و خلط مباحث تاریخ بافته‌اند که با قطعیات تاریخی اصلاً سازگار نیست و در نوشته ذیل آنها را بیان می‌کنیم.
1ـ گرچه مشهور در مورد سن حضرت خدیجه در هنگام ازدواج آن است که چهل ساله بوده اما واقعیت آن است که هم سن حضرت خدیجه به هنگام ازدواج با پیامبر به طور دقیق روشن نیست و هم تاریخ ولادت حضرت فاطمه(س).
در مورد زندگانی حضرت خدیجه همان گونه که برخی از تاریخ پژوهان معاصر نوشته اند، از زندگانی آن بانوی بزرگ اسلام پیش از آن که با پیامبر ازدواج کند، جز گزارش ها و اشاره های کوتاه در دست نیست.(1) نمی توان قاطعانه نظر داد که سن او به هنگام ازدواج با پیامبر(ص) چهل سال بود. بنابراین کم تر بودن سن حضرت خدیجه در هنگام ازدواج بعید به نظر نمی رسد و نمی توان آن را مردود دانست.
در مورد تاریخ ولادت حضرت فاطمه(س) نیز وضع به همین منوال است: «با همه کوششی که به کار رفته است، متأسفانه در باره سال ولادت دختر پیامبر، حضرت فاطمه(س) اطلاع درست و دقیقی در دست نیست و نمی توان نظر قاطعی ابراز نمود».(2)
در مورد میلاد حضرت فاطمه(س) مورخان سال های گوناگون را گفته اند که جملگی تقریباً محدود می شود به سال پنجم پیش از بعثت تا سال پنجم بعثت، اما همه گفته ها را می توان در سه قول خلاصه و جمع بندی نمود:
1- پنج سال پیش از بعثت : عموم سیره نویسان و مورخان اهل سنت مانند: محمد بن سعد، کاتب واقدی در کتاب طبقات الکبری، بلاذری در انساب الاشراف، ابن اثیر در الکامل، سال میلاد حضرت فاطمه را پنجم پیش از بعثت نوشته اند.(3)
طبق این قول اگر سن ازدواج حضرت خدیجه را هر یک از هشت قول مذکور فرض کنیم، معنایش این است که در هنگام ولادت حضرت فاطمه(س) سن حضرت خدیجه 30، 33، 35، 40، 45 ، 50، 49 و یا حد اکثر 51 سال بود. در این فرض هیچ اشکالی به وجود نمی آید؛ چرا که بارداری زنان در این محدوده زمانی معمول و متعارف است.
2- حدود بعثت : برخی از نویسندگان شیعی مانند شیخ طوسی در مصباح المتهجد و ابن‌ واضح یعقوبی در تاریخ یعقوبی، نیز برخی از نویسندگان اهل سنت مانند سیوطی در تفسیر درَالمنثور و حاکم نیشابوری در المستدرک علی الصحیحین و شمس الدین ذهبی در ذیل المستدرک علی الصحیحین نوشته اند: میلاد حضرت فاطمه در همان سال بعثت و یا یکی دو سال پیش یا پس از آن اتفاق افتاد.(4)
طبق این قول در مورد میلاد حضرت فاطمه و اقوال گوناگون در مورد سن ازدواج حضرت خدیجه، سن حضرت خدیجه در هنگام به دنیا آوردن حضرت فاطمه(س) بین چهل تا پنجاه و پنج سالگی قرار دارد. این باور هم اشکالی ندارد. چون عموم زنان تا پنجاه سالگی و زنان نَبْطی و قریشی تا چند سال بیش تر زاد و ولد دارند.
3- پنجم بعثت : عده ای از نویسندگان شیعی مانند محمد بن یعقوب کلینی در کافی سال میلاد حضرت فاطمه(س) را پنجم بعثت ذکر کرده اند.(5)
طبق این قول و آن پیش فرض در مورد سن حضرت خدیجه هنگام ازدواج(یعنی چهل سالگی)، نتیجه می گیریم سن حضرت خدیجه در هنگام ولادت حضرت فاطمه، بین چهل و پنج تا شصت قرار دارد.
اگر چه در این سخن هم اشکال چندانی وجود ندارد، لیکن از این که زنان (حتی زنان نبطی و قریشی) فرزندان شان را درسنین زیر شصت سالگی به دنیا می آورند و بارداری در سن شست سالگی پدیده ای نادر است ، بعید به نظر می رسد.
گریز از احتمال:
برای چاره جویی این احتمال بعید لزوما باید یکی از راه های زیر را طی کرد:
1- دست کشیدن از قولی که می گفت حضرت خدیجه در هنگام ازدواج چهل ساله بود؛
2- نپذیرفتن قولی که می گفت حضرت فاطمه(س) در سال پنجم بعثت متولد شد.
3- توجیه قول مشهور در مورد چهل ساله بودن حضرت خدیجه در هنگام ازدواج، به این که شماره چهل در این مورد، به معنای حقیقی خود نیست، بلکه به معنای تقریبی و مجازی است و از این که شماره چهل، عدد کاملی است، سیره نویسان آن را انتخاب کرده اند.(6)
4- پیامبر(ص) خاتم انبیا است وسرآمد همه آنان، نیز دارنده کمالات وکرامات همه آنان . خداوند به پیامبران پیشین عنایت کرده و برخی از همسران شان در پیری صاحب فرزند شده بودند،مانندآنكه زكریا سالها بود تقاضای فرزندی از خدا نموده بود، تا پس از او وارث او گردد، ولی نتیجه نگرفته بود. شاید زكریا ـ علیه السلام ـ دیگر امید نداشت تا دارای فرزند شود، زیرا هم خودش به نهایت پیری رسیده بود و هم همسرش پیر شده بود، چنان كه از ابن عباس نقل شده: «زكریا صد و بیست سال داشت، و همسرش دارای نود و هشت سال بود.»(7)
در همین جا بود كه به خدا عرض كرد:
«رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّیهً طَیبَهً إِنَّكَ سَمِیعُ الدُّعاءِ؛ خداوندا! از طرف خود فرزند پاكیزهýای (نیز) به من عطا فرما، كه تو دعا را میýشنوی.»(8)
طولی نكشید كه فرشتگان در آن موقع كه او در محراب ایستاده و مشغول نیایش بود صدا زدند: «كه هان ای زكریا! خداوند تو را به یحیی بشارت می دهد، در حالی كه كلمه خدا (حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ) را تصدیق می كند و آقا و رهبر خواهد بود، و از هوی و هوس بركنار، و پیامبری از صالحان است.»(9)
طولی نكشید كه همسر زكریا ـ علیه السلام ـ احساس بارداری كرد، و پس از مدتی یحیی ـ علیه السلام ـ چشم به جهان گشود و حضرت زكریا و همسرش، پس از سالها امید و آرزو دارای فرزندی مبارك شدند.
یا آنكه خداوند اسماعیل و اسحاق را در سن پیری ابراهیم به ابراهیم عطا فرمود، چنان كه در آیه 39 سوره ابراهیم از زبان ابراهیم می خوانیم می گوید:
«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی وَهَبَ لِی عَلَى الْكِبَرِ إِسْماعِیلَ وَ إِسْحاقَ إِنَّ رَبِّی لَسَمِیعُ الدُّعاءِ؛ حمد و سپاس خداوندی را كه در پیری اسماعیل و اسحاق را به من بخشید، قطعاً پروردگار من شنونده (و اجابت كننده) دعا است.»
از ابن عباس روایت شده، خداوند در سن نود و نه سالگی ابراهیم، اسماعیل را به او داد، و در سن صد و دوازده سالگی اسحاق را به او عطا فرمود، و از سعید بن جبیر نقل شده كه ابراهیم تا 117 سالگی فرزندی نداشت، سپس دارای فرزندانی به نام اسماعیل و اسحاق گردید.(10)
بعید نیست آخرین دختر پیامبر از حضرت خدیجه، در سنین بالاتر از سن متعارف، با عنایت و برکت ویژه الهی متولد شده باشد و این برای کسی که به خدا و قدرت او باور و ایمان داشته باشد ، دشوار نیست.
2ـ آنچه از رساله توضیح المسائل در مورد بارداری زنان سیده بیان شده، اگر چه در برخی از رساله‌ها آمده، اما در ساله‌های دیگر تصریح شده که مقصود زنان قریشی هستند که حضرت خدیجه نیز از زنان قریش بوده، پس حکم به یائسگی زنان در شصت سالگی اختصاص به زنان سید ندارد، بلکه شامل تمام زنان قریش می‌شود.
اینکه در برخی رساله‌ها فقط از زنان سیده نام برده می‌شود، به جهت آن است که امروزه زنان قریشی تنها زنان سیده هستند و شجره‌نامه دیگر زنان قریش وجود ندارد.
3ـ در مورد بچه‌دار نشدن پیامبر از دیگر زنان چهار فرض در نوشته مطرح شده و جالب است که فرض چهارم تقویت شده است. اگر تصورات و خیالات نویسنده در این فرض صحیح باشد، نقص نتیجه‌ای است که در صدد بهره‌برداری از آن است، چون وقتی ادعا می‌کند که پیامبر در سنین بالاتر دچار بیماری شده، پس بچه‌دار شدن او در سنین بالاتر به صورت طبیعی بوده و این منافاتی ندارد که پیش از این صاحب فرزندانی شده باشد که از جمله آنها فاطمه(س) است.
4ـ آنچه در این ادعانامه آمده نه تنها با اسناد تاریخی مطابقت ندارد، بلکه اسناد تاریخی بر خلاف آن گواهی می‌دهد. ما در مورد تاریخ و حوادث آن باید با توجه به اسناد سخن بگوییم، نه بر اساس خیالات و بافته‌های ذهن خود.
در تاریخ به طور مشخص و دقیق آمده که فاطمه فرزند پیامبر بوده، برخی از مواردی که در نوشته در مورد چگونگی تولد آن حضرت آمده، در تاریخ ثبت و ضبط شده است. در کلام و نوشته یا سخن هیچ یک از دشمنان پیامبر در صدر اسلام نیامده که آن حضرت دختر پیامبر نیست و چون سورة کوثر نازل شد و مصداق آن مشخص شد، هیچ انکار یا اعتراضی در تاریخ ثبت نشده است.
قضیه ابتر خواندن پیامبر از طرف دشمنان (که بعد از فوت پسر او در تاریخ به طور روشن و شفاف ثبت شده) بازگو کنندة فرزند پسر داشتن پیامبر بوده است.
اگر امروز دشمنان حضرت سخن‌ها و اشکالاتی در موردش بیان می‌کنند که حتى دشمنان حضرت در صدر اسلام بیان نکرده‌اند، معلوم می‌شود سخن بسیار بی‌پایه‌ای بوده که حتى دشمنان عصر رسالت و به جای مانده از دوره جاهلی به خود اجازه طرح آن را نمی‌داده‌اند.
پی نوشت:
1. سید جعفر شهیدی، زندگانی فاطمه زهرا(س)، ص 21.
2. همان، ص24.
3. طبقات الکبری، ج8، ص19؛ تذکره الخواص، ابن جوزی، ص278.
4. سیر اعلام النبلاء، ج2، ص119؛ المستدرک حاکم، ج3، ص161 و 162؛ درَ المنثور، ج5، ص218.
5. کافی، ج1، ص458.
6. زندگانی فاطمه زهرا(س)، ص23.
7. مجمع البیان، ج 1 و 2، ص 439.
8. آل عمران،‌38.
9. آل عمران، 39.
10. مجمع البیان، ج 6، ص 319.




طبقه بندی: مطالب مذهبی، 
برچسب ها: جدیدترین شبهه حضرت زهرا(س)، شهادت حضرت زهرا، پاسخ به شبهات، پاسخ به شبهات شهادت حضرت زهرا، شبهه ولادت حضرت زهرا(س)، شبهه خضرت خدیجه، مقاله درباره حضرت زهرا(س)،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
محبوب کنید ! :
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 13 اسفند 1393 توسط جوانان دودانگه